çantalar hala açılmadı...
08 Haziran 2003, Pazar

zaman: 8 mart 2003 (10:10)
mekan: ev
müzik : sigur ros

çantalar hala açılmadı, gitar hala kutusunda... üşeniyorum...birazdan yatıcam...
yorgun savaşçı kıvamında döndüm eve, alışık olmadığım “sabahleyin istanbul” adlı manzarayı seyrederek...

uykusuz geçen bir gecenin ardından ilk defa ankara’daydım. Sabahın bilmem kaçında... arabayla odtü’ deki konser yerine götürüldük... sıkıntılıydım çünkü uykusuzdum...buna rağmen sanırım iyi iş çıkarttık... tesisat da iyiydi... ama bir sorun vardı... seyirci sayısı...

 

elinde 3 hatta 4 grupluk bilet olduğu halde sadece birini görmek isteyen, diğerlerini merak etmeyen kafa yapısına anlam veremedim ve bunu “heralde ankara’da hiç tanınmadığımızdandır “ ya da “heralde ders saatleriyle çakıştığı içindir” sebepleriyle açıklamaya çalıştım kendime...

yine de iyi bir tecrübeydi... ankara’dan hiçbişey anlamadım, çünkü aynı akşam yola çıktık istanbul’a doğru...ve bu sefer uyuyabilmek için gerekli alkol desteğini de alarak...

uykusuzluk temelli beyin resetlemeleri dolayısıyla “kimim ve nerdeyim ? hangi yıldayız ?” gibi soruların sürekli sorulması, sertanın bizimle istanbul’a dönmekten vazgeçmesi (uyuyabilmek için), hatta sertanın yola çıkmadan önce bagetlerini stüdyoda unutması ve trene başka bir istasyondan binmesi, batu’nun hayatında bir dönüm noktası yaşamasına hepimizin şahit oluşu, okanın çekirdek çıtlatan tonmayster amcayla kurduğu dostluk :) , dönüşte tren restoranında kafam bi dünyayken yanımıza oturan çok çok güzel ablanın sorularını cevaplamaya çalışma çabalarım dünü ilginç kılan olaylardı...

derin muhabbetler de yapmak isterdim ama günün anlam ve önemi açısından başka bir güne bırakıyorum...

görüşürüz...

orkun

AddThis Social Bookmark Button