tuğlalar

zaman: 7 nisan 2006, 23:29
mekan:ev
müzik: nin live in chicago (unplugged)

bugün ruhum 38 yaşına girdi...
40'lara varmanın ağırlığı var üstümde...
geçmiş hep aynı kaldı...
değişmedi...
sadece genişledi, birikti...
ama ne ise o kaldı...
değişmedi...
yaşananlar kaydedildi...
bazen boşluklar dizildi ardarda,
o zamanları hatırlayamıyorum...
hatırlayamamak kötü şeymiş,
pişmanlık daha da kötüymüş...

birileri vardı, birileri yokoldu...
bazıları hiç susmadılar kafamın içinde, gitmiş olsalar da...
kimini sevdim, susturmaya çalışmadım;
kimisine katlanamadım, istesem de susturamadım...

bazıları ise yanımdayken değişti...
yanyanayken yabancı olduk onlarla...
garipleştik...

ve tek tük bir iki kişi oldu tanımaktan kazançlı çıktığım...
değer kattılar bana, ben de onlara kalbimi verdim...
gir oraya belki önünde yeni kapılar açılır diyenler haklı çıktılar...

yeni binaların içine girdim, insanlarla tanıştım...
memnun oldum...
ama yanlarında da kendimi garipsemedim desem yalan olur...

şimdi geçmişe eklenenler sadece bomboş günlerken,
üstüste dizilen tek tip tuğlalarken,
kafam bomboş,
anlamaya çalışıyorum:
40'ından sonra ne yapar ki insan?
hele 30'una gelmemişse bedeni...
hele yalnız uyanıyorsa her sabah...

bu fark,
düşünmenin verdiği yorgunluktan...
çok şey bildiğimden değil...
artık susuyorum sadece,
konuşmaların ve yazıların sürekli birbirini tekrarladığını anladığımdan beri...

bu yaptığım ise oyun oynamak...
ne konuşmak ne yazmak...

çünkü rahatlatıyor...
kostümleri bir türlü üstüne oturmayan oyuncularız...

(baron 3)

AddThis Social Bookmark Button